ปริมาณการปล่อยมลพิษหลักจากอุตสาหกรรมการผลิตกระดาษและอุตสาหกรรมอื่นๆ ลดลงอย่างมีนัยสำคัญในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา

● สำนักงานประชาสัมพันธ์คณะรัฐมนตรีจัดการแถลงข่าวเมื่อเวลา 10.00 น. วันที่ 10 มิถุนายน 2560 โดยรองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงนิเวศวิทยาและสิ่งแวดล้อม จ้าว อิงหมิน และเจ้าหน้าที่จากสำนักงานสถิติแห่งชาติและกระทรวงเกษตรและกิจการชนบท ได้นำเสนอแถลงการณ์เกี่ยวกับการสำรวจแหล่งกำเนิดมลพิษแห่งชาติครั้งที่ 2 และตอบคำถามจากสื่อมวลชน
● ตามที่จ้าว อิงหมิน รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงนิเวศวิทยาและสิ่งแวดล้อมกล่าว การสำรวจแหล่งกำเนิดมลพิษครั้งแรกดำเนินการเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2550 และครั้งนี้คือวันที่ 31 ธันวาคม 2560 ซึ่งห่างกัน 10 ปี เราอาจจำได้ว่าทศวรรษที่ผ่านมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่การประชุมสมัชชาแห่งชาติครั้งที่ 18 ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน จีนได้ส่งเสริมความก้าวหน้าด้านสิ่งแวดล้อมอย่างแข็งขันและปรับปรุงคุณภาพสิ่งแวดล้อมอย่างรวดเร็ว ข้อมูลจากการสำรวจยังแสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา โดยหลักๆ แล้วในสามด้าน:
● ประการแรก การปล่อยมลพิษหลักลดลงอย่างมาก เมื่อเปรียบเทียบกับข้อมูลจากการสำรวจแหล่งกำเนิดมลพิษระดับชาติครั้งแรก การปล่อยก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ ความต้องการออกซิเจนทางเคมี และไนโตรเจนออกไซด์ในปี 2017 ลดลง 72 เปอร์เซ็นต์ 46 เปอร์เซ็นต์ และ 34 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ จากระดับในปี 2007 ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าอย่างมากที่จีนได้ทำในการป้องกันและควบคุมมลพิษในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
● ประการที่สอง ผลลัพธ์ที่น่าทึ่งได้เกิดขึ้นในการปรับโครงสร้างอุตสาหกรรม ประการแรก ความเข้มข้นของกำลังการผลิตในอุตสาหกรรมหลักเพิ่มขึ้น เมื่อเทียบกับปี 2550 ผลผลิตของอุตสาหกรรมกระดาษ เหล็ก ซีเมนต์ และอุตสาหกรรมอื่นๆ ทั่วประเทศเพิ่มขึ้น 61%, 50% และ 71% ตามลำดับ จำนวนวิสาหกิจลดลง 24%, 50% และ 37% ตามลำดับ ผลผลิตเพิ่มขึ้น จำนวนวิสาหกิจลดลง ผลผลิตเฉลี่ยของวิสาหกิจแต่ละแห่งเพิ่มขึ้น 113%, 202% และ 170% ตามลำดับ 2) การปล่อยมลพิษหลักในอุตสาหกรรมหลักลดลงอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเทียบกับปี 2550 ในอุตสาหกรรมเดียวกัน ปริมาณออกซิเจนที่ต้องการทางเคมี (COD) ในอุตสาหกรรมกระดาษลดลง 84 เปอร์เซ็นต์ ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ในอุตสาหกรรมเหล็กลดลง 54 เปอร์เซ็นต์ และไนโตรเจนออกไซด์ในอุตสาหกรรมซีเมนต์ลดลง 23 เปอร์เซ็นต์ จะเห็นได้ว่าคุณภาพของการพัฒนาเศรษฐกิจดีขึ้นในทศวรรษที่ผ่านมา จำนวนวิสาหกิจลดลง แต่ความเข้มข้นของกำลังการผลิตเพิ่มขึ้น ในขณะที่ปริมาณผลผลิตเพิ่มขึ้น แต่ปริมาณการปล่อยมลพิษ กล่าวคือ ปริมาณมลพิษที่ปล่อยออกมาต่อหน่วยผลิตภัณฑ์ กลับลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
● ประการที่สาม ความสามารถในการควบคุมมลพิษได้รับการปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญ จำนวนโรงงานบำบัดน้ำเสีย การกำจัดกำมะถัน และการกำจัดฝุ่นในสถานประกอบการอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 2.4 เท่า 3.3 เท่า และ 5 เท่า ตามลำดับ เมื่อเทียบกับปี 2550 ซึ่งมากกว่าจำนวนโรงงานบำบัดมลพิษเมื่อสิบปีก่อนหลายเท่า โดยทั่วไปแล้ว ความสามารถในการกำจัดมูลสัตว์ในฟาร์มปศุสัตว์และสัตว์ปีกได้รับการปรับปรุงดีขึ้น โดยมูลสัตว์ 85 เปอร์เซ็นต์และปัสสาวะ 78 เปอร์เซ็นต์ถูกนำกลับมาใช้ใหม่ในฟาร์มปศุสัตว์และสัตว์ปีกขนาดใหญ่ และสัดส่วนการกำจัดมูลแห้งในฟาร์มสุกรขนาดใหญ่เพิ่มขึ้นจาก 55 เปอร์เซ็นต์ในปี 2550 เป็น 87 เปอร์เซ็นต์ในปี 2560 เมื่อเทียบกับสิบปีที่แล้ว จำนวนโรงบำบัดน้ำเสียในเมืองเพิ่มขึ้น 5.4 เท่า กำลังการบำบัดเพิ่มขึ้น 1.7 เท่า กำลังการบำบัดน้ำเสียจริงเพิ่มขึ้น 2.1 เท่า และอัตราการกำจัดความต้องการออกซิเจนทางเคมีในน้ำเสียครัวเรือนในเมืองเพิ่มขึ้นจาก 28 เปอร์เซ็นต์ในปี 2550 เป็น 67 เปอร์เซ็นต์ในปี 2560 จำนวนโรงกำจัดขยะครัวเรือนเพิ่มขึ้น 86 เปอร์เซ็นต์ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา โดยจำนวนโรงเผาขยะเพิ่มขึ้น 303 เปอร์เซ็นต์ และกำลังการเผาขยะเพิ่มขึ้น 577 เปอร์เซ็นต์ โดยสัดส่วนของกำลังการเผาขยะเพิ่มขึ้นจาก 8 เปอร์เซ็นต์เมื่อสิบปีที่แล้วเป็น 27 เปอร์เซ็นต์ จำนวนโรงงานกำจัดขยะอันตรายแบบรวมศูนย์เพิ่มขึ้น 8.22 เท่า และกำลังการกำจัดที่ออกแบบไว้เพิ่มขึ้น 42.79 ล้านตันต่อปี หรือ 10.4 เท่าของการสำรวจครั้งก่อน การใช้ประโยชน์จากการกำจัดแบบรวมศูนย์เพิ่มขึ้น 14.67 ล้านตัน หรือสูงกว่าเมื่อ 10 ปีก่อนถึง 12.5 เท่า เมื่อเปรียบเทียบกับผลการสำรวจมลพิษ เราจะเห็นได้ถึงความสำเร็จที่ประเทศของเราได้ทำไว้ในด้านสิ่งแวดล้อมในรอบสิบปีที่ผ่านมา
● — ข้อความที่ตัดตอนมาจาก China Carton Network